Tongue In A Lung: I Knew This Would Be Love by Imaginary Friend

It's funny how we met on the telephone
You and I on the edge of the unknown
Oh, in only a moment's time
I knew my heart was yours and yours was mine

When I saw you waiting at your place
Something felt familiar in your face
Oh, you smiled as if to say
I knew my heart was yours from the first day

CHORUS:
We were right
We stood through it all
Holding tight
Whenever we fall
What we found is second to none
I knew, I knew, I knew this would be love
I knew, I knew, I knew this would be love

There were days when I thought I'd lost you
I read the letter aloud, what could I do?
Now, we're right back where we belong
Don't second guess your heart, it's never wrong

CHORUS


I knew, I knew, I knew this would be love
I knew, I knew, I knew this would be love

This song will always remind me of you. This song will always remind me of how I feel about you and it sucks that it will never ever be our time. I'm letting go of everything, not because I don't want you in my life, you know how special you are to me. I'm doing this because I want you to be fine, to enjoy whatever you have right now without thinking about me. I want you to carry on, and just let yourself be in love with her, without thinking that I can get hurt. I feel your pain, I feel that you're not okay when I'm around, that I'm messing up your life, that was never my intention. I want you to be happy, even if it's not because of me. You'll always be special.

PS. Alam mo kung kailan lang di nagwowork ang lahat? Kapag ginive up mo. Kaya wag kang gigive up. 

XOXO

Ang Putik

Takot ako, takot akong dumausdos sa kawalan. Takot akong masaktan ng walang karapatan. Takot akong magmahal na hindi pa talaga ako handa. Takot akong mahulog ng walang sasalo. Takot akong umiyak ng walang dahilan. Ang dami dami kong kinakatakutan, ang dami kong kinakatakutan simula nung hinayaan kitang pumasok sa buhay ko.

Hindi ko na hahayaang malungkot ako dahil sayo. Di ko na papayagang masaktan mo ako. Di ko na kukunsintihin na nababalewala ako. Di na ako aasa. Hindi na ako kailanman lalapit sa lugar na alam kong maaabot mo ako. Hindi ko na kailanman hahayaan ang sarili kong mapalapit sayo. Katulad ng ginagawa mo, hinding hindi na mauulit ang pagpili ko sayo. Hindi na kita pipiliin, kailanman. Hinding hindi na, sana.

Hahayaan kong dumausdos ako ngayon sa putik ng kawalan. Hahayaan kong masaktan ako ngayon. Hahayaan kong umiyak ako ngayon. Hahayaan ko ang sarili ko. Hahayaan ko hanggang sa maubos na ang lahat, hanggang sa wala na akong matirang mararamdamang kahit ano para sayo. Hahayaan na kita. 

Tangina! Putik na pag-ibig.

Aayusin ko muna ang sarili ko. Aayusin ko ang past ko. Aayusin ko ang lahat sa akin. Aayusin ko muna para sa tamang panahon, kung may darating, alam ko na siya mismo ang dapat kong piliin.

Ang Nauubos Na Pabango

Isa akong pabango, nauubos na pabango. Akala ko kasi para daw mabuhay ako ng masaya, bigay lang daw ng bigay. Unahin mo yung kapakanan ng ibang tao kaysa sa sarili mo. Unahin mo yung kasiyahan ng ibang tao kaysa sa sarili mo. Unahin mo sila, saka mo na iisipin ang sarili mo. Napapabango ko yung buhay ng ibang tao, sa parehong panahon, pinapabaho ko ang feelings ko.

Bakit ganun? Bigay ako ng bigay sa kanila, ito ako nauubos. Binibigay ko ang lahat, binibitawan ko ang lahat para mapasaya yung ibang tao, kaya ito ako nasasaktan, umiiyak. Binigay ko na ang lahat, inuna ko ang kasiyahan ng iba, inuna ko ang feelings ng ibang tao, ito ako nauubos, nauubusan ako ng kahit anong para sa sarili ko.

Ang hirap kapag bigay ka ng bigay, madalas kasi naaabuso ka. Ang hirap kapag kaya mong ibigay lahat, kaya mong bitawan lahat, kaya mong tiisin lahat, kaya mong umiyak, kaya mong maging malungkot, wag lang ang ibang tao. Ang hirap hirap.

Ang hirap ngumiti at sabihing "okay lang ako, wag mo akong iisipin" kasi sa loob ko, humahagulgol na ako. Ang hirap sumaya kapag inuna ko yung kasiyahan ng ibang tao, kasi madalas, yung magpapasaya sa kanila yung makakasakit sakin. Ang hirap lang.

Sana kasi di ako ganito. Sana dumating yung araw, yung araw na makikilala kita, yung tanging tao na ako naman ang iisipin, ako ang uunahin, ako ang papasiyahin, feelings ko ang importante. Yung tanging tao na kapag hahawakan ako, at bubuksan ako, sapat na yung aamuyin lang, tapos di uubusin yung natitirang kaya kong ibigay, di aabusuhin. Sana lang.


Ito lang yung tanging pabango ko sa buhay. Sana maging kasing tamis niya yung buhay ko. 

Ang Oras

Ang oras di bumabalik pero ikaw at ako bumabalik nang bumabalik. Yun nga lang, laging hindi para sa atin ang oras. Kapag taken ako, single ka. Kapag single ako, taken ka. Kapag handa ako, hindi ka handa. Kapag hindi ako handa, ikaw naman ang handa. Pinaglalaruan tayo ng oras. Pinaglalaruan pati ang feelings natin.

Hindi natin oras. Hindi pa rin natin oras ngayon. Wag naman sanang hindi tayo magkakaroon ng oras natin, kailanman. Siguro sa susunod na sampung taon, magkakaron na tayo ng oras, yung oras na tama ang lahat, na swak ang lahat, na pwede ang lahat. Baka pwede. Sana pwede. Sana magkaroon ng oras natin. 

Lalayo ako sa oras na mali, sa oras ngayon na di pa din pwede. Lalayo ako dahil iiwasan kong masaktan tayong dalawa, at may madamay pang iba. Lalayo ako kasi gusto kong unahin mong ipaglaban yung meron ka ngayon. Lalayo ako para kapag dumating ang tamang oras (sana dumating ang oras na yun), hinding hindi na tayo mahahadlangan kahit ng panahon. Lalayo ako kasi kung tayo, tayo talaga. Kung hindi, malas lang siguro pero naging masaya ako na may oras na di ka naduwag, na sa unang pagkakataon, umamin ka. Lalayo ako kasabay ng hiling sa puso ko na sana, sana talaga dumating ang oras nating dalawa.


Ecclesiastes 3: There is a time for everything, and a season for every activity under the heavens

Salamat, GI. Thank you for making me the happiest girl last night. We just have to do this because this is the right thing to do. I'll miss you. (I'm already missing you) Ingat, Thor!

Ang Meron Tayo

Ang tagal kong nakatunganga sayo, nagtataka kung bakit ka ba ganyan? Ang tagal na panahon pala akong nag-aabang sayo na umamin ka. Ang tagal na kitang inaantay na maging matapang, pero kailanman, wala kang sinabi.

Totoo lang, pinaparamdam mo sa akin na importante ako sayo. Madalas nga, pakiramdam ko ako yung pinakamagandang babae sa mga ginagawa mo para sa akin (kahit na ang taba ko, kahit na madalas gusgusin ako) Ang sarap sarap sa pakiramdam ng mga bagay na ginagawa mo para sa akin, pero di pala pwedeng puro gawa. 

Sinasabi nilang gusto mo ako, na may pagtingin ka sakin. Nararamdaman ko naman pero hindi pwedeng maging "assume-ra" lang ako. Kung totoo, sabihin mo. Kung hindi, sabihin mo.

Kung importante ako, ibulong mo.
Kung gusto mo ako, sabihin mo.
Kung mahal mo ako, aminin mo.
Kung handa kang piliin ako, matagal na kitang pinili.

Kung talagang may parte ako sa buhay mo, wag kang maging duwag. Umamin ka, umamin ka kahit minsan. Iparinig mo yung dapat kong marinig, para di buong buhay ko, manghuhula ako kung ano bang meron tayo, o kung "meron" ba talaga?

Para sa labidabs mo, MO. Sana umamin na siya. Sana siya na nga ang para sayo, Souley!