Ang Gustong Makipagbreak, Ang Hindi At Ang Kaibigan

May tatlong nag-uusap sa sulok ng kawalan - Ang gustong makipagbreak, ang hindi at ang kaibigan ng gustong makipagbreak


ANG GUSTONG MAKIPAGBREAK:
Wala ka ng oras sa akin. May oras ka sa ganyan, sa ganito, sa akin wala. Magtext ka, magpaparamdam sobrang minsan lang, halos di kita makausap. Nakakapagod magmakaawa ng oras mo. Nakakasawang manghingi ng atensyon mo. Hindi mo alam na sa kada nagbibigay ka ng panahon sa iba, yun din yung mismong tanging panahon na pwede mong ilaan sa akin. Na sa kada pinipili mo yun, yang mga yan, ako yung naiiwan mo ng di mo alam. Pakiramdam ko hindi na ako mahalaga, wala na tayong kwenta para sayo. Pakiramdam ko kayang kaya mong unahin ang ibang bagay, ibang tao, pero kailan mo ako at tayo uunahin? Lagi akong nakangiti, pero di mo alam halos nadudurog yung puso ko kasi yung ngiting 'to magiging totoo kung andito ka ngayon. Ang bagal mo magreply, ang tanging paraan na mag-usap tayo, text kaso wala, halos wala. Pagod na ako. Sawa na ako. 


ANG HINDI GUSTONG MAKIPAGBREAK:
Hindi naman sa ganun. Siguro akala mo lang di kita naiisip, pero hinding hindi ka nawala sa isip ko. Siguro akala mo okay ako sa hindi kita nakakasama at nakakausap, pero hindi kailanman magiging okay sa akin yun. Kailangan ko din lang maglaan ng panahon sa sarili ko para hindi ko makalimutan yung sarili ko habang minimahal kita. May mga oras na sinasabi kong mahal kita, ikaw ba anong sinasabi mo pabalik sa akin? Parang ihip sa hangin na walang bumalik. Sorry kung madalas wala ako dyan, na hindi kita nakakasama lagi. May mga bagay din na inuuna ako pero hindi ibig sabihin nun di ka na mahalaga. Mahal kita, siguro minsan lang mas pinapakinggan mo at pinapaniwalaan agad yung iniisip mo. Mahal naman kita e, patawad kung di mo na pala eksaktong nararamdaman 'to. Mahal kita, kaya sana walang sukatan, kasi baka yung mga kaya mong ibigay, iba sa kaya kong ibigay, na baka yung akala mo wala lang sa akin, yun na pala yung the best ko. Mahal kita. 


ANG KAIBIGAN NG GUSTONG MAKIPAGBREAK:
Mahal mo, mahal ka, bat kayo kailangan maghiwalay? Kung tungkol sa konting usap, halos walang panahon, ang alam ko kasi kapag pag-ibig pinag-uusapan - malayo man o malapit, mag-usap man o hindi, ang pagmamahal ay pagmamahal. Hindi sukatan ang kahit anong bagay. Alam mo yung minsan, na kahit ako, nabubulag, natatanga, yung minsan napupuno tayo ng "Di na nga tayo magkasama, wala ka pang oras" o di naman kaya "Busy ako, sorry", tapos sasayangin natin yung panahon na yung sinasabi nating "konting panahon" sa isa't isa, mapupunta pa sa away, sa gulo, imbes na bumawi, imbes na sulitin, mas lalong nasasayang. Totoo lang, ako din napapagod, nagsasawa kung minsan pero ang pagkakaiba natin, mga kaibigan, di ko sinasabi yun, kasi para sa akin, mapagod man ako o magsawa na siguro minsan may punto din ako na parang bibitaw na, hindi ko gagawin yun, kasi para kong papatayin yung sarili ko kung hahayaan ko yung pag-ibig na yun, lalo yung taong mahal ko na mawala.

Love is a choice. Oo, totoo. Ganito yan, pwedeng madami ka pang makikilalang mahihigitan siya, pwedeng mas madaming mas matalino, mas mabait, mas maganda, mas ganito, mas ganyan kaysa sa kanya, pero kailanman, hindi sila magiging siya. Kailanman, yung nararamdaman ninyo para sa isa't isa ay hindi mauulit sa kahit sino man. Pipiliin mo bang mawala ang pag-ibig mo sa ngayon? o pipiliin mo sya araw-araw ng paulit ulit at hindi bastang bibitawan? Kung pipiliin mong palayain yan, walang masama dun, pero siguraduhin mo na hindi ka matututong hanapin yang pag-ibig na papakawalan mo, kasi hinding hindi mo na yan maibabalik. Kung pipiliin mo siya, kung pipiliin mo kayo araw-araw, walang masamang panghawakan ang pag-ibig na yan.



PS. Para sa inyo 'to EM and TB. Anong pipiliin ninyo? Give love on Christmas e, hindi naman give up on love. :)

Ang Gagapang Para Sa Pangarap

Sobrang nagduda ako. Hindi naman ito yung "Pagod na akong mag-aral, gusto ko pa ba talaga 'to?" na pagdududa. Ito yung pakiramdam na sobra sobrang pagdududa dahil sa sobrang takot. Takot dahil masyado ng mahabang panahon yung nasayang ko. Takot kasi kulang pa, kulang madalas kahit yung grades ko, kaya may punto na pakiramdam ko, ako mismo yung kulang. Takot na baka hindi ko maabot yung pangarap ko - maging Doctor. Nawawalan ng tiwala sa sarili. Nawawalang tiwala sa kakayanan ko. Nawawalang tiwala sa patutunguhan nitong byaheng tinatahak ko. Nawawalan ng tiwala. Nawawala. Paunti-unti. Hindi makatarungan, pero..

Lagi ko 'tong nararamdaman habang nag-aaral sa mga subjects na sobrang nahihirapan ako o pwedeng dahil sinasabi ng madaming tao na mahirap yun kaya ako mismo hindi ko mahanap sa sarili ko kung makakayanan ko bang ipasa yung subject/s na yun. Sinasabi ko sa sarili ko na kung ngayon pa lang gumagapang na ako, paano pa sa mga susunod na taon? Tapos naisip ko na alam na alam kong hindi naman ito yung una beses ko 'tong naramdaman, at mas lalong alam kong hindi ito yung huli. 

Pero paano ko ba talaga malalampasan yung pagdududa ko sa sarili ko? Paano ko maibabalik yung tiwala ko sa sarili ko para ipagpatuloy 'to hanggang maabot ko yung pangarap ko?

Biglaan lang pero yun pala ang totoo na yung magduda ako sa sarili ko, ayos lang pala yun. Siguro yung pagdududa ko, nagdududa ako kasi gusto ko 'to, mahal ko 'to, higit pa sa kagustuhan at pagmamahal, gagawin ko ang lahat para maabot 'to, kaya siguro ako nagdududa, kasi patuloy kong gugustuhing maging magaling, maging deserving. Yun palang pagdududa ko sa sarili ko, ayos lang kasi ibig sabihin nun, lagi akong gutom sa tagumpay, sa kaalaman, sa mga bagong pwede kong maibahagi sa magiging pasyente at magiging kapwa ko doctor kung sakali. Alam ko yung Medicine buong buhay na pag-aaral, walang katapusang pag-abot sa mga bagong kaalaman. Alam ko patungo ako sa tamang direksyon dahil gusto kong matuto araw-araw. Iniisip ko na lang yung iniipon kong mga palyadong dahilan at mga pagkakamali ko sa ngayon, sa mga inuulit ko, baka sa dulo, yun pa yung mga tatatak sakin para mas makatulong sa iba.

Ganito pala talaga sa Medisina. Wala sa bilis o sa tagal ng pag-abot sa pangarap. Wala din sa matataas o mabababang grado. Wala din sa gusto mo o mahal mo 'tong bagay na 'to. Wala din kung gumapang ka o hindi. Wala kung natakot ka habang umiiyak o tumatawa habang umiiyak sabay sa pag-aaral ng bagay na di mo maintindihan. NORMAL lang pala yung mga 'to. Dapat hawakan natin lahat ng bagay na 'to - yang takot, pangarap, pagpupursige, puso, pagbagsak, pagpasa, tawa, iyak at lahat ng pwede mong maramdaman. Sa Medisina, yung mga bagay na nagpapaalala sa atin na tao tayo, na may pakiramdam tayo, yun yung isa pwedeng magligtas sa atin sa lahat ng 'to. 

Kung sinabihan ka na hindi ka katulad ng ibang mag-aaral ng Medisina, okay lang yun. Pwedeng dahil mas matalino sila, o baka mas magaling magsalita, pwede ding mas marami silang alam sayo, o kung ano man yan, ayos lang yan. Sa huli, ang mga magiging pasyente natin hindi naman pupunta sa atin na may exams na papasagutan, at hindi din sila answer key na iisa lang ang posibleng sagot. Kung inaaral natin 'to ng maigi, kahit gumagapang tayo sa ngayon, may ibang perspective tayo na pwedeng ibigay sa magiging pasyente natin, at malay mo, malay nila, baka mas epektibo pa ang natutunan mo. Kaya sige lang, hinga ka lang. Tanggapin lahat ng pagbagsak, pagpasa, pag-iyak, pagtawa and walang katapusang kagandahan na kailangan nating hanapin sa pag-aaral sa Medisina. Gumapang tayo. Gumapang lang nang gumapang. Huminga tayo ulit. Huminga lang ng huminga. 

Ang Sige Lang

Kung gusto mong abutin lahat ng pangarap mo ngayon, sige lang, kasi pareho nating kailangang buoin ang mga pangarap natin.
Kung gusto mong magtrabaho nang magtrabaho sa ngayon, sige lang, kasi kailangan ko pa ding mag-aral at magtrabaho.
Kung gusto mong hayaan kitang mapalayo sa akin sa ngayon para makamit mo ang lahat ng gusto ng puso mo, sige lang, kasi sasaya din ang puso ko kapag nakita kong masayang masaya yang puso mo. 
Kung gusto mong gawin ang mga bagay-bagay, sige lang, buong puso kitang susuportahan.
Kung gusto mong mabigyan ng magandang buhay ang pamilya mo, sige lang, kasi wala ng mas magpapasaya sa akin kundi ang makita kang masaya dahil natutulungan mo ang pamilya mo.
Kung gusto nating maiayos lahat ng mga pangarap natin, sige lang, kasi sa pagkamit natin sa mga pangarap natin para sa mga sarili natin, sa pamilya natin, parte din dun yung "tayo" Wala ng mas masarap pa sa pakiramdam na nag-umpisa tayong magkasama dito, hanggang sa panahong ibigay satin ng Diyos para masabi natin sa isa't isa yung "Sobrang wala na akong hihilingin para sa sarili ko at pamilya ko, oras na natin, Love" 

Sige lang, sige lang, sige lang.

Sige lang kasi ang gusto ko lang naman, sa huli, ikaw yung makasama ko araw-araw.
Sige lang kasi gusto ko kapag dumating yung tamang panahon na ibibigay sa atin ng Diyos, ngingiti tayong dalawa habang magkahawak.
Sige lang kasi gusto ko lang naman, yung tayo ngayon, sa lahat ng bukas sa buhay mo at buhay ko, at sa panahon pagkatapos ng buhay dito.


Hindi kailangang makita at makasama kita araw-araw, para malaman kong nandito ka kasi kailanman, di ka nawawala sa puso ko, sa isip ko. Noon pa man, hanggang sa ngayon, hindi ka kailanman nawala dito, G. Totoo yung sabi nila na "Once you've found true love, wala ka ng hahanapin pa" kasi nung ibinigay ka na ng Diyos sa akin, wala na akong hahanapin pa. 

PS. Miss na miss na kita, Love ko! Kayang kaya 'to. Pareho nating ipagdarasal na maabot natin yung mga pangarap natin sa sarili natin, sa pamilya natin, at sa panahon na nilaan satin ng Diyos, yung pangarap nating magkasama. Mahal na mahal kita.

Ang "God's Time"

Lyrics and Vocals: Faye O.

Arrangement: Manuel Cruz

Lahat ng mga salitang nandito ay galing sa messages at mga letters ko para sa isang tao. Pumili ako ng mga phrases or sentences. Pinagsama-sama ko. Inayos sa kung paano magiging swak at makakabuo ng istorya. Humanap ako ng professional arranger (Yes, professional) para gawing kanta ang mga salitang yun, at ito ang kinalabasan. 

So, isheshare ko sa inyong lahat 'to. Enjoy! :)

Title: 👭😇God's time

Lyrics:

Ever since I knew exactly that I wanted to be yours

and I wanted you to be mine.

"In God's time" I said.

We have been tested again and again,

I was trying not to feel anything for you

But the more I walked away from you, obliviously, 

The more I wanted to be with you.

The more I pretended not to love you,

The more I am convinced - since day 1, 

It was you all along.

I have loved you ever since.

"What if I'm ready to risk? What if I can now fight for you?" You asked.

I was afraid.

I doubted but you're worth it.

I'll risk my heart and my all again and again.

All the chances, I would give it to you, to us,

That's how much I wanted you in my life,

That's how much I love you.

I smiled and said

"It's God's time"

Thank you for finally choosing me.

Thank you for loving me.

Thank you for bearing it all with me.

I thank God for giving you to me.

You're more than what I deserve.

You're more than what I've been asking from God, 

but now that I have you, I'll never let you go. 

We've seen each others flaws,

Yet we chose to stay in love and stay together. 

I would still choose to make more moments with you. 

I crave for more time to be with you.

I'll try to find even the shortest second just to see you, hug you, kiss you, and just to spend time with you. 

We're my kind of fight that I would never give up.

I would never choose a life without you.

Through anything and everything, I'll be with you.

You're my answered prayer.

You're my destiny.

You're my "In God's time" gift.

You certainly know how to make me feel loved everyday.

With you, it's easier for me to appreciate every little thing. I'll never ask for anyone else to spend the rest of my life with. 

It will always be you. Only you.

It will always be you. Only you.

It will always be you. Only you.

BLOG EDITED: July 12, 2016

Ang Taong Babalik-balikan ko

Nakilala kita nung 19 years old ako. Nagme-Medtech ako na taga-QC. Hindi ko gusto ang pag-ibig nung panahon na yun. Hindi ako handa para sa pag-ibig. Hindi ako naghahanap ng pag-ibig.

Nakilala mo ako nung 19 years old ka. Nag-Nurse ka na taga-ZC. Hindi ko gusto ang pag-ibig nung panahon na yun. Hindi ako handa para sa pag-ibig. Hindi ako naghahanap ng pag-ibig.

Nagkausap tayo. Nag-uusap tayo. Araw-araw. Walang patid. Kwentuhan. Ibinahagi natin ang buhay ng isa't isa sa mga salitang di napapatid araw-araw, ilang oras kada araw. Milya milya ang namamagitan sa atin, pero kada salitang binibitawan mo, kada salita ko na pinapakinggan mo, parang nasa tabi lang kita. Kada tuldok ng pangungusap, inaabangan mo ang kasunod. Pinapakinggan mo kahit ang kuwit sa binabanggit ko. Gusto mo pa, gusto ko pa. Gusto na kita, gusto mo na rin ako. Mahal na kita, mahal mo na rin ako. PERO...

Madaming sumingit sa pag-ibig na para sa atin. Sinubukan ng panahon at distansya na mawala ang akala kong konting pag-ibig na meron tayo. Madami kang minahal, meron akong minahal pero sa dulo ng kada pag-ibig sa isang tao, ikaw pala ang pag-ibig na hinahanap hanap ng puso ko.

Ang distansya na namagitan satin, ang panahon na akala natin naging balakid, hindi napigilan ang pag-ibig na tulad ng meron tayo. Yung pag-ibig na dinaanan ang kada bundok, madaming ilog, madaming daanan pero hindi huminto dun ang pag-ibig na meron tayo. Hindi huminto sa panahon na huminto tayong mag-usap. Hindi huminto sa mga salita. Hindi huminto sa segundo. Hindi huminto kahit nagmahal tayo ng iba.

Apat na taon ang nakalipas, mahal pa rin kita, mahal mo pa rin ako. Buong puso natin ang binibigay natin sa isa't isa. Hindi ko alam na magiging masaya ako sa kada break up na pinagdaanan ko, dahil sa kada luha na nilaan ko sa maling tao, binalik ako sa tamang tao na talagang nakalaan para sa akin - ikaw. Ikaw noon. Ikaw ngayon. Ikaw bukas at sa mga susunod pang bukas ng buhay ko. Ikaw pa din, ikaw lang. 

At ito ang pangako ko para sayo, hindi kita bibitawan sa panahong mahirap, hindi kita hahayaan sa panahong hindi kita maintindihan. Pipiliin ko lagi ang pag-ibig. Pipiliin lagi kita. Pipiliin ko ang pag-ibig mo, malayo man o malapit, gaano man ang distansya. Sa dulo ng lahat ng pag-abot natin ng mga pangarap natin sa sarili natin, sa mga pamilya natin at sa ating dalawa, nandun akong ngingiti habang mahigpit pa ding nakahawak sa mga kamay ng pag-ibig natin. 

Mahal kita. Mahal na mahal, G❤️