Ang Pagkakataong Makaparada

Ang tagal tagal ko na ding naglalakbay. Matagal tagal kong nilagpasan ang pag-ibig, nasaktan kasi ako nung huling bumunggo sa akin. Yun tipong nagmarka talaga na akala ko habang buhay. Kaya naninigurado akong may malaking espasyo pang namamagitan sa akin mula sa kanila. Pero ang byahe ko, mukhang humahanap na ng espasyo sa tabi mo. Malas ko lang, no parking na pala. Nahuli pala ako. Nahuli nga ba ako? Sige, byabyahe na naman ako. Ang pagkakaiba lang, nitong sayo at sa akin, nitong byaheng to, ni hindi tayo mabigyan ng tyansang magkabungguan. Sana sa susunod na makadaan ako, pwede kong iparada ang byahe ng buhay pag-ibig ko sayo. Sa oras na yun, papangalagaan ko yung pagparada natin. Sana sa pagkakataon na yun, may pagkakataon na tayo.

Ang Paghupa Ng Bagyo

Namaalam ang bagyo. Namaalam din ang aking pag-asa, yun ang akala ko. Bumalik ang araw. Bumalik ang summer na hindi ko inaasahan.

Tila nga ako'y Gumiho na sinasabayan ng langit ang aking pag-iyak. Napuno ako ng lungkot, kasabay nito ang langit na sumang-ayon sa aking damdamin. Napagod ako't huminto ang pagtangis. Sinama ko sa bagyo pati ang kapiranggot na pag-asang meron tayo. Pinakawalan kita, pinalaya ko ang sarili ko.

Naging maaliwalas ang langit. Hindi ko alam kung bakit. Yun pala ang puso ko'y sosorpresahin mo. Nagbalik ka. Salamat summer! Ayos lang sakin na mabuhay sa pang-aasar ng init mo. Sana lagi kong maramdaman ang yakap mo. Sana lagi kong makita ang pagsilip mo. Sana ikaw na lang ang tanging panahon ng buhay ko.

Ang Pagbubukas Ng Aking Tindahan

Natapos na ang kahapon. Natikman ko na ang jellyace na minsan kong pinangarap. Naglaho na ang lasa mo. Naisama na kita sa ipon ko sa bangko ng aking alaala. Parte ka na lamang ng mga kinita ko. Ngayon ay bagong pagbubukas ng tindahan ng aking puso. Maraming pumapasok, pero iisa lang ang nais kong patuluyin. Sana umabot siya. Sana siya na nga. Handa na akong buksan 'to. Handa na ako basta para sa kanya. Kung pwede lang sumigaw yun guardya ng puso ko, edi sana alam niyang siya na yung inaantay kong pumasok sa pinto ng tindahan ko. Sana alam mong ikaw na ang customer na inaantay ng puso ko.

Ang Walang Kwentang Posporo

Di mo ako napahalagahan. Di mo ako pinaasa. Di mo man lang ako nabigyan ng pagkakataon. Kaya ngayon paunti-unting nauubos ang kakayanan mo para pasilabin ang aking damdamin. Paunti-unti akong nauumay sa gaas na iyong hinahain. Paunti-unti kong natututunang madami pa akong gaas na pwedeng matikman. Paunti-unti bumababa ang apoy na dati'y ikaw lamang ang may kakayanang pasiklabin. Ngayon, nabubuo na ang buhay ko kahit wala ang posporo mo.

Ang Pagpreno

Tatapak muna ako sa preno. Baka kasi mahuli ako ng MMDA. Overspeeding na yata ako. Todo ang pagtapak sa gas na halos nalimot ko na madami pang kalyeng pwede kong tambayan. Madami pa naman akong gas, di 'to agad mauubos. Susubukan kong umabot sayo. Gusto ko lang turuan ang sarili ko na prumeno. Para pag nagkatagpo na tayo, hindi ko gugustuhing magmaniobra pabalik sa mga nalagpasan ko. Kung nagmamaneho ako sa EDSA, at ikaw ay nasa kabilang dulo lang, sigurado kahit gaano pa katagal yan, magtatagpo tayo. Sa panahon na yun, sana walang kakaliwa o kakanan. Sana di tayo magmaniobra. Sana makasakay ako sa kotse ng buhay mo. Kung di man, sana nasa daan kang nararapat para sayo. Sana hindi ka malubak. Sana pareho tayong sumaya kahit makahanap tayo ng daang, isang daang pursyentong para sa 'tin.