Thursday, December 14, 2017

Ang Pwede Ba Talaga Yun?

Pwede ba talaga yun?
Pwede ba talagang malabo pero malinaw?
Pwede ba talagang yun lang tayo pero parang hindi?
Pwede ba talagang yumakap ka sa akin na di ko iisiping matatapos yan?
Pwede ba talagang magtawanan tayo na alam kong meron pa ulit sa mga susunod na araw?
Pwede ba talagang wag magtapos?
Pwede ba talagang kahit dun na ang paalam, tayo walang paalam?
Pwede ba talagang hawakan mo ako at hahawakan din kita, at sa mga susunod na mga taon, di ko na gugustuhing mawala ka?
Pwede ba talagang masanay na nandyan ka?
Pwede ba talaga?

Sabi ko, ngayon lang ako magiging masaya sa pagtatapos. Meron kasing mga pagtatapos na gusto mong makamtan pero di ko naman kasi inaasahan na bago ako magtapos, darating ako sa punto na hihiling na sana matagal na kitang pinahalagahan.

Dec 14, 2017

Tuesday, December 12, 2017

Ang Iba’t Ibang Clerks





5 days to go na lang, matatapos na din akong maging Medical Clerk, sa wakaaaas! Ngayon, sa ilang buwan na naging Medical Clerk ako, meron talagang iba’t ibang klase ng mga clerks.

1. Toxic
May mga clerks na magmamakaawa ka na wag pumasok dahil maramdaman pa lang ng ward mo na parating na sya, nagsisidatingan ang mga pasyente o nagiging toxic yung mga pasyente mong stable. Yung kahit pa yata ang Psychiatry rotation mo na dapat benign talaga nagiging toxic kapag andyan sya.

2. Feeling Toxic
Ito yung clerks na feeling busy, feeling natotoxic. Yung tipong madami kayong dapat gawin, pero sya sa buong araw, SOAPing lang ng isang pasyente ang naiambag nya. Hahahahuhuhu!!! 

3. Benign
Nagkakagulo ang lahat, di mo na alam saan huhugot ng tulong sa duty mo pero nung andyan na sya, shiyeeeet! Bat nawala lahat ng pasyente? Bat naging stable lahat ng toxic? Pakshiyet. Benignnnnn.

4. Kalawit
Sa di mo din maintindihan na pangyayari, yun nagsabay-sabay namatay yung patients mo na dapat stable, na dapat okay na, na halos pauwi na. Andyan na kasi sya, ang kumakalawit na clerk. 

5. “Deck na ako”
Yung clerk na nagdecide sa sarili nya na magdedeck na sya matulog. Hindi tayo, kundi sya lang. All by myself ang peg nya. Sana mag-isa na din lang sya sa rotation.

6. Parent
Mga magulang. Mga clerks na talagang may paraan para manggulang sa kapwa nya clerk. Yung di agad magbebreak kapag deck nya na at aabusuhin gagawing break nya kapag toxic na. Yung dapat tamang hati sa gawain pero sa kanya gagawa sya ng way para magmukha syang busy at walang choice mga kasama nya kundi gawin pati yung dapat nyang gawin.

7. Sakitin
Sakitin kapag toxic. Healthy kapag di toxic. Meron din namang totoong sakitin pero sakit sa bangs kapag ka-pair mo yung mahilig umabsent. Kung single ka, pati ba naman sa duty, single ka pa rin?

8. Ma
MAsandal, tulog. MAupo, tulog. MAgka-time, matutulog. Wala syang ginawa kundi matulog. Di lang antukin, sabik na sabik sa tulog. 

9. Forever fresh
Yung kahit nagduty na kayo ng 24-48hrs straight, ikaw mukha ka ng tinapa, sya fresh na fresh looking pa rin. 

10. Forever from
Preduty ka lang pero mukha kang from. Kakaduty mo pa lang pero mukha kang from. Kapag from ka na, mukha ka ng walking zombie.

11. Wadapak, laging gutom
With feelings ‘to dahil sa dami ng kailangang isipin sa duties, isa lang napatunayan ko, badtrip ako kapag gutom. Sa konting beses na nagalit ako, madalas dahil sa pagkain. Hahaha

12. Asthmatic
Mga clerk na puro “neb” Yung tipong Marlboro q6 tapos sana may chest physiotherapy din after. Ganern.

13. Always late
Kahit anong ospital na rotation nyo, kahit anong gawin nya, talagang late sya. Di mo din gets kung bakit, basta late sya. Better late than later. Hahaha

14. Girl, Boy, LGBT
Bakla? Tomboy? Bi? Lalaki? Babae? Yung di mo sigurado ano talaga sya pero wala lang, gusto mo lang siguraduhin, at kapag nagtanong ka, at sumagot sya, di mo din naman papaniwalaan. Or kung si crush tatanungin mo kung tomboy sya, para may chance ka (Haha!!) or kung bakla yung crush mo, keber, yummy naman e.

15. Monitoring machine
Yung wowzy, tinalo pa ang F1 sa bilis mag monitor. Sana di lang QT, pero magulat ka, ang hawak nya lang pulse ox, andun na pati BP at temp. Haha! Nakakatawa ‘to pero as much as possible don’t do this. Makakatapos ako ng clerkship na lahat bitbit ko sa monits. Kapag pagod ka, isipin mo na lang pamilya mo minomonits mo. Kung kinaya ko, kakayanin nyo din. 

16. Daming time
Yung clerk na feeling madaming time kaya kung mag Q1 aabutin na ng Q2, at aabutin na ng Q4. Yung mabagal pa sa matabang pagong kumilos.

17. Petmalu
Kung may teacher’s pet, itong loding ‘to yung pet ng residents. Yung iba trying hard maging favorite ng residents pero may iba din na kahit anong gawin nila, sila at sila yung gusto ng residents. Wala e, cute e. Hehehe

18. Grrrr
Si ate girl, kuya boy, ate boy o kuya girl na kahit anong gawin nyang pagpapacute o kahit wala sigurong gawin, gigil na ang lahat. Ewan ko, may ganito talaga.

19. Laging may regla
Yung akala mo lagi syang may regla sa init ng ulo nya lagi. Yung parang may kaaway madalas kahit wala naman. Usoooo!!! Pero syempre sa girls naman, kapag magkakaregla, excuse talaga namin yun kasi shit naman, sa di ko gets na dahilan, madali akong mairita at magalit kapag ganun, so feeling ko ganun lahat. Hehe

20. Tamad
Nakakabwisit dahil tamad (From Ian Carampatan. Tawang tawa ako sayo, bro. Hahaha)

21. Nakakabwisit
Yung clerks na di naman tamad pero sadyang nakakabwisit lang. (From Ian Carampatan. Tawang tawa ako sayo, bro. Hahaha)

Hahaha! Wala na akong maisip. Pinag-isipan ko ‘tong maigi kaso hanggang dito lang ang kaya ko. May kilala ka bang mga ganito? Or Ano pa mga pre? Ano pang pagkukulang ko? Sabihin mo lang at idagdag ko.

PS
You are wonderful, clerkship.
Di ka pa man nawawala, namimiss na kita ng sobra.
Sobrang mahal ko ang clerkship.

Thursday, December 7, 2017

Ang Iba Ang Ibig Sabihin




Iba ang ibig kong sabihin.

Nung gabing yun, iba ang gusto kong iparating.
Nung napansin ng ibang tao, iba ang gusto kong makuha nila.
Nung tinatanong nila ako, iba ang gusto kong isagot.

Tinanong nila tayo, kung tayo daw ba?
Tinanong ako ng iba pa, ano bang meron sa atin?

Nung sinabi kong wala kang  pag-asa, ibig kong sabihin, ayoko kasing umasa.
Nung sinabi kong wag kang mahuhulog sa akin, ibig kong sabihin, wag kang mahuhulog ng di ko alam.

Simula noong gabing yun, napaisip ako.
Simula nung sinasabi ng iba kung anong nakikita nila sa atin na di ko namamalayan, nakita ko na din mismo.

Sa ngayon ang mahalaga, masaya tayo pareho.
Ang ibig kong sabihin, masaya ako sayo.

PS
10 days to go at pagkatapos nito, makikita ko pa kaya ang ngiti mo?


Saturday, October 14, 2017

1:07am 10/15/17

“Kat, di ko na yata kayang magmahal katulad nung pagmamahal ko sayo”

At sa ilang taon na ‘to, yung pag-ibig mo yata yung hinahanap hanap ko. Pero maniwala ka, masaya ako para sayo kasi alam kong di kita minahal ng pagmamahal na deserve mo. I have learned a lot from you, from the relationship we had.

Kung ngayon kita nakilala, kung ganito ako kaayos kita nakilala, di sana tayo nawala, di ka sana nawala noon sakin. 

I will always always always look back on our lovestory and I’ll always be happy to have been loved by you. Thank you for loving me so much. Minahal mo ako ng sobra-sobra. Minahal mo ako nung masaya ako, nung okay ako, pero tanginang minahal mo ako lalo nung ang gulo-gulo ko, nung pati ako di na masaya sa sarili ko, niyakap mo ako ng buong buo.

PS
Isa ka pa din sa paborito kong tao sa buhay ko, M.

Wednesday, October 11, 2017

Ang Seryosong Usapan Ng Kalungkutan



"Kamusta ka?"
"Okay ka lang ba?"
"Andito ako para sayo."

Sana ganito ka. Sana ganito ang maraming tao sa atin. Di natin alam na sobrang laking parte sa ibang tao yang kakapiranggot na mga salitang yan. Di ninyo alam, pero sa mga salitang yan, masasagip ninyo sila. 

Hindi marami yung may alam nito pero hayaan ninyo akong ibahagi 'tong puso ko dito. Siguro kung merong may alam nito, iilang tao lang, bilang sa daliri ko. (Natatakot ako kasi baka mahusgahan ako dahil dito pero mapanghusga na nga pala ang mundo, wapakels na lang)

2008, sinubukan kong magpakamatay. Nag-overdose ako ng Paracetamol, siguro 20-30 tablets yung tinake ko in 1-2 minutes. Sobrang lungkot ko nung gabing yun, hindi ko alam kanino hihingi ng tulong. Hindi ko alam kung kanino ako tatakbo. Sobrang sama sa pakiramdam. Nasusuka na ako. Nahihilo. Para akong nagpapawis ng malamig. Di ko alam yung eksaktong naramdaman ko pero alam ko nung gabing yun gustong gusto kong mamatay. Madami pa akong banig ng Paracetamol nun na hawak kaso sa di ko nagets na pagkakataon, natauhan ako. Sobrang sama na sa pakiramdam, nawala yung pagkagusto kong mamatay, naisip ko din yung pamilya ko, yung mga taong nagmamahal sa akin. After siguro ng ilang araw o linggo, nagyeyellow na yung balat ko. Nagkaproblema daw yung atay ko nun pero di maexplain maigi nung time na yun kung bakit kaso sa loob ko, alam ko kasi yung ginawa ko.

At ito ako ngayon, buhay pa.
Masaya.
Sinusubukan ibalik sa mundo yung pag-ibig na natanggap ko.

4th year Medical Clerk / Junior Intern ako ngayon. Nagrorotate ako ngayon sa Psychiatry. Mas nakikita ko yung halaga nung pamilya, kaibigan at mga importanteng tao sa ibang tao. Higit pa dun, sobrang importante na iparamdam natin sa ibang tao na di sila nag-iisa, na kahit ano pa yan, makakayanan nya dahil madaming susuporta sa kanya.

Nung isang linggo, halos araw-araw akong umiiyak dahil sa problema pero siguro dahil mas alam ko yung paraan ko kung paano mas luluwag yung pakiramdam ko, dahil siguro sa edad ko ngayon mas alam ko na may matatakbuhan ako para magkwento at humagulgol, dahil yung kapatid ko at pinsan ko di nagsawang tanungin "Ate, okay ka lang?" habang nakayakap, dahil siguro mas bukas yung mundo sa posibilidad ng kalungkutan, dahil siguro mas matibay yung kapit ko sa Diyos, pamilya at mga nagmamahal sa akin, simula nung 2008, hinding hindi ko na naisip muli yung magpakamatay.

Ang hirap kalaban ng kalungkutan pero mas mahirap kalaban yung sarili kapag nakaharap ka sa kalungkutan kasi ikaw mismo para kang nawawala sa tamang judgment. Ikaw mismo para kang napaparalyze. Di mo alam yung ekskatong gagawin mo sa pagkakataon na yun. Para kang nawawala sa wisyo mo at gugustuhin mo na lamang takbuhan yang mga problema mo. 


Lahat tayo nalulungkot. Iba-iba tayo ng paraan pero lahat tayo ang gusto lang sa punto ng kalungkutan, malalaman natin na di tayo nag-iisa na haharapin yun.


Kaya sana, sana ikaw na makakabasa nito, kahit sa isang araw, maging gawain mo na mangamusta, kahit sa mga random na mga tao na di mo madalas makausap, o kahit Facebook message na lang, o kung may load ka, isang text lang o kung mas madami yang load mo, ipantawag mo, wag kang mahiyang mangamusta o sabihan yung isang tao na "Pre, andito lang ako"


PS.
Mga pare, andito lang ako. Di kayo nag-iisa.