Saturday, February 22, 2014

Ang Irregular Student Na Gustong Mag-Doctor

Ako si XXXX XXXXXXXXX OPMACO, RMT. Isa akong 2nd year irregular Medicine student ng FEU-NRMF. Oo, may binagsak na ako. Oo, may singko na ako. Oo, pangit na ang TOR ko. At oo! nangangarap pa din akong maging doctor.


Mag-da-drop na ba ako? Mukha kasing di ako papasa e. Baka ni hindi ako makapag-removals. Malamang automatic failed na ako.

Tumatakbo sa utak ko ilang araw na. Ilang beses ko pang hiniritan ang magulang ko na "Baka i-drop ko po ang Lab Diagnosis dahil uunahin ko po muna yung Pathology at Pharmacology." pero wala akong narinig sa Mama ko kundi "Sige lang, Neng! Kung yan sa tingin mo ang maayos." Samantalang ang Papa ko na man of few words, sa konti ng salitang sinasabi niya, ni wala siyang imik tungkol dun. Tinawanan lang ako pero sa tingin ko masama ang loob niya. Sino ba namang magulang ang matutuwa na bobo yung anak nila? WALA. Kaso ako yung naging anak nila e. Yung dating nage- excel sa College, na na-irregular sa Medicine.

Ang dali sana ng buhay ko kung papasa ako, kung siguradong papasa ako. Yun nga lang kasi, minsan masarap isipin kung papasa ka kahit na pumepetiks ka, pero ang totoo, ibinigay mo na ang lahat mo, hindi pa din sapat, hindi sapat para pumasa. Nagpuyat ka man, hindi naman kasiguraduhang 100 yung makukuha mong grade. Yun yung nakakaasar na katotohanan. Kaya minsan, papangunahan ka ng katamaran, yun tipong "Kahit anong gawin ko, babagsak ako. Itulog ko na lang 'to, di pa ako puyat"

Siguro simula nung naging irregular student ako, nawala yung confidence ko sa lahat ng bagay. Simula nun, lagi kong naiisip na "Hindi ko kakayanin 'to". Akala ko kasi na kapag irregular student ka, mag-iiba na yung tingin sayo ng ibang tao, lalo na nung mga doctor, lalo na ng magulang ko. Akala ko kasi di kayang tanggapin ng magulang ko yung kalagayan ko. 

Nung Thursday, consultation ng grades sa school. Sa loob ko alam ko ang sasabihin lang ng mga doctor "Mag-drop ka na, iha." o kaya "Ang layo na sa katotohanan ng grades mo, iha. Mabuti pang bitawan mo." Sige, lakasan ng loob. Bahala na pero ang pinakanakakagulat sa lahat, yung ngitian ka ng mga adviser mo sa dalawang subject at sasabihin sayong "Kaya pa yan! Wag mong bibitawan 'to." Hindi ko inaasahang sasabihin ni Dr. Viterbo at Dr. Bongat yun. Totoo, mas hinanda ko ang sarili ko na sabihin sa aking bitawan ko na 'to kasi wala akong pag-asa. Yun yung mali. Yun yung di dapat.

Agad kong tinext yung magulang ko na hindi ko naman pala kailangang mag-drop. Masaya yung Mama ko para sa akin, pero iba yung Papa ko. Sabi niya parang "Ikaw kung kaya mo talaga! Kung aabot ka sa grade na yun na di ka mahihirapan. Basta kung anong piliin mo, okay lang."

Akala ko kasi kapag may ibinagsak ka, magbabago ang tingin sayo ng ibang tao. Ang akala ko kasi kapag nagka-tres o singko ka, manliliit ang tingin ng lahat sayo. Akala ko kasi na kapag na-irregular ka, hindi ka na katulad ng ibang taong regular. Akala ko kasi kapag pumalya ako, hindi ako matatanggap ng pamilya ko. Hindi pala. Hinding hindi.

Dito ko naramdaman na, I underestimated my parents' love for me. Sinabi ko sa Mama ko na, "Ma, hindi ko inaasahan na sasabihin yun sa akin ni Papa." Nakangiti siya sabay sabing "Alam naman kasi ng Papa mo na mahirap." Dun ko naramdaman na, higit sa suporta ng ibang tao, iba sa pakiramdam na tanggap ako ng magulang ko sa kakayanan ko, sa kung ano ako, sa kung anong kahinaan ko. Kahit pala na-irregular ako, hindi naman pala nagbago yung tingin nila sa akin, hindi naman pala bobo yung tingin nila sa akin. Na kahit ganito lang ako, sinusuportahan pa din nila ako na maging doctor. 

Dito sa Medical school, di pala sukatan kung regular ka o irregular. Syempre, ang lupit ng regular students para kayaning lagpasan yung lahat ng pinagdaanan nila ng hindi bumabagsak, pero hindi ibig sabihin nun, mas may karapatan na sila sayo para sa pangarap na inaasam mo. Nagkamali ka lang pero hindi ibig sabihin nun, mali ang tinatahak mong landas. Regular o irregular, PANTAY LANG. Pantay lang ang pangarap ninyo. Pantay lang kayo.

Dito sa Medical school, dapat mong palibutan ang sarili mo ng mga taong naniniwala sa kakayanan mo, para kung dumating yung panahon na di mo kayang maniwala sa kapasidad mo, may mga taong ipapaalala sayo kung anong meron ka. Dapat mong yakapin ang mga taong naniniwalang karapatdapat ipaglaban yung pangarap na inaasam mo para sa panahong nahihirapan ka na, may magpapaalala sayo yung rason mo para abutin yung pangarap mo.

Dito sa Medical school, di pala pataasan ng grades kasi di ito quiz bee na patalinuhan. Dito pala, pataasan ng pangarap. Palakasan ng loob. Patibayan ng sikmura. Kasi kung gaano kataas ang pangarap mo, mas nanaisin mong maabot yun. Kasi kahit ilang bagsak pa yan, kung malakas ang loob mo, hindi ka titigil, hindi ka bibitaw. Kasi kahit ano pang iharap sayo, kakayanin mo, kasi matibay ang sikmura mo, matibay ka.

Kung magda-drop ka, paano ka papasa? Kung hahayaan mo na lang, paano mo maabot yung pangarap mo? Kung di mo susubukan ngayon, kailan pa? Kung bibitaw ka, paano ka magiging doctor?

Ang pagdodoctor, parang pag-ibig. Hindi ka aasang mamahalin ka, pero susubukan mo. Susubukan mo kasi mahal mo. kasi gusto mo. Ang pagdodoctor, parang pag-ibig, may tamang panahon, may tamang pagkakataon, darating na lang sa panahong handa ka ng pangalagaan, at di bibitawan yun kaya mapapasayo na. Ang pag-ibig, pang habambuhay, parang pagdodoctor lang.

Ako si XXXX, RMT. Isa akong 2nd year irregular Medicine student ng FEU-NRMF. Oo, may binagsak na ako. Oo, may singko na ako. Oo, pangit na ang TOR ko. Oo, nangangarap pa din akong maging doctor. At oo, magiging doctor ako sa panahon na nilaan ng Diyos para sa akin.

3 comments:

  1. Maraming salamat po at nabasa ko po ang blog ninyo.
    Sa totoo lang po, nagdadalawang isip po ako kung mag-aaply po ba ako ng feu nrmf sa dahilang natatakot po ako at baka hindi ko po kayanin. Pero pagkatapos ko pong nabasa ang blog ninyo nabuhayan po ako ng loob!
    Naalala ko po ulit kung bakit ko po gustong mag-doktor at kung gaano rin po karaming tao ang sumasama sa laban ko para matupad ang pangarap ko po.
    Kaya maraming salamat po! =D
    Sana po matupad po ang pangarap ninyo.

    ReplyDelete
  2. Grabe! simula po nung araw na naligaw ako sa google at nakita ko title ng blog niyo, naaadik na po ako. Incoming 4th year bsA student po ako na tulad nyo nawawalan na din "sana" ako ng gana mag-aral ng mabuti dahil mag-aaral or not parang bagsak pa din po yung grades ko lalo na't may singko at tres na akong grades. Pero after reading this blog of yours namomotivate po akong tuparin pangarap kong makamit yung tatlong malalaking letra (CPA) na ikakabit sa pangalan ko balang araw. Maraming salamat po dahil sa nabasa ko, nadagdagan paniniwala kong magtatagumpay ako even if i had failing grades.

    ReplyDelete
  3. Really inspiring. Mas namotivate ako ipursue ang pangarap ko maging doctor. Thank you and God bless soon-to-be Faye Kathreen B. Ocampo, RMT., MD

    ReplyDelete

May karapatan kang ipahayag yan. Tongue in a lung, wag kang tatameme.